O gminie


Sołectwa

 

Gmina Iłowa liczy 10 sołectw:

  • Borowe (454 mieszkańców), sołtys Wojciech Kowal
  • Czerna (387 mieszkańców), sołtys Franciszek Paczkowski
  • Czyżówek (526 mieszkańców), sołtys Władysław Kozłowski
  • Jankowa Żagańska (439 mieszkańców), sołtys Leokadia Ziaja
  • Klików (92 mieszkańców), sołtys Marek Kniaziuk
  • Konin Żagański (690 mieszkańców), sołtys Zdzisław Chodorski
  • Kowalice (36 mieszkańców), sołtys Zbigniew Bednarek
  • Szczepanów (221 mieszkańców), sołtys Anna Delikat
  • Wilkowisko (56 mieszkańców), sołtys Agata Parfianowicz
  • Żaganiec (98 mieszkańców), sołtys Ewelina Andrzejak
Trzy osoby - dwóch mężczyzn i kobieta pozuja do zdjęcia. Środkowy mężczyzna trzyma herb Iłowej

Gminy partnerskie

 

Gmina Iłowa podpisała umowy partnerskie z dwoma gminami niemieckimi:

  • Rietschen ( od 23.07.1998 )
  • Jenschwalde ( od 23.06.2006 )

Iłowa nawiązała współpracę z gminą Rietschen w celu wymiany doświadczeń z zakresu: gospodarki komunalnej , kultury i sportu, współpracy ze strażą pożarną, szkołą podstawową, drużynami sportowymi, zespołami wokalnymi i orkiestrą dętą.

Dzięki współpracy partnerskiej zrealizowaliśmy projekt dot. budowy oczyszczalni ścieków wraz z kanalizacją i siecią wodociągową w Iłowej (Phare CBC 1999 , Nr PL 9913.2.4).

W 2002 roku w ramach projektu dot. partnerskich spotkań urzędników Rietschen i Iłowej (Fundusz Małych Projektów nr projektu 47/2000 ) dokonano przeglądu spraw gospodarczych i określono zakres pomocy i doradztwa partnera niemieckiego przy realizacji inwestycji infrastrukturalnych w Gminie Iłowa.

Inne wspólne projekty zrealizowane we współpracy z gminą Rietschen:

  • Modernizacja drogi gminnej w Jankowej Żaganskiej – etap I   w   ramach programu Interreg III A       (2005 r)
  • Modernizacja budynku Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Iłowej- etap IV w ramach programu Interreg III A (2006 r. )
  • Centrum Spotkań – w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Polska – Saksonia 2007-2013.

Podpisany w 2006 roku akt partnerstwa Gmin Iłowa –  Jenschwalde formułował wspólne cele i założenia polityki równouprawnienia i wzajemności. Partnerzy zobowiązali się do wspierania i intensyfikowania stosunków w zakresie kulturalnym, gospodarczym, sportowym i turystycznym.

ogrodnictwo, zdjęcie z góry

Miasto ogrodów

 

Pierwsze założenie ogrodowe zaistniało w Iłowej prawdopodobnie w 1626 r., po zakończeniu przebudowy pałacu podczas panowania rodu Schellendorfów. Ogrody założył także hrabia Fryderyk von Promnitz, w końcu drugiej połowy XVII wieku. Był to ogród ozdobny, a nie produkcyjny.

Prawdziwy wielkotowarowy zakład ogrodniczy zbudowali przemysłowcy Winklerowie. Na owe czasy było to ogrodnictwo nowoczesne. Szklarnie były zbudowane ze szkła profilowanego, miały sprawne ogrzewanie, mechaniczne otwieranie wietrzników w ścianach bocznych i w kalenicy dachu oraz takie same cieniowanie. Zakład miał własną kotłownię oraz specjalną piwnicę do przechowywania roślin wieloletnich. Warzyw w szklarniach było mniej. Wzdłuż murowanego płotu od strony wewnętrznej ogrodu zbudowano wąskie szklarnie o ścianach pionowych przesuwanych na metalowych prowadnicach. Uprawiano w nich winorośl, brzoskwinie, morele i być może inne jeszcze owoce ciepłolubne. W szklarniach produkowano kwiaty doniczkowe i cięte. Ulubionymi roślinami Winklerów były storczyki (orchidee) i dalie (georginie). Pod względem jakości nie miały one sobie równych prawdopodobnie na całym Śląsku. Zakład ten istniał przy dawnej ulicy im. Hansa Winklera, obecnej Borowskiej. Pozostało po nim murowane ogrodzenie.

Drugi, duży zakład ogrodniczy założył hrabia Fryderyk von Hochberg, na początku XX wieku (właścicielem Iłowej stał się 6 stycznia 1902 r.). Było ono usytuowane między ulicami im. Fritza Hochberga i Bahnhofstraße (obecnie są to ulice Ogrodowa i Kolejowa). Produkowano tu różnego rodzaju kwiaty oraz krzewy i drzewa ozdobne, potrzebne do dekoracji rozległej posiadłości, która tonęła w kwiatach. Hrabia szczególnie upodobał sobie rośliny ozdobne i był ich wielkim znawcą. Wystawy dalii rozpoczęto w Iłowej już w 1893 r. Szczególnego rozmachu, znaczenia i sławy miastu przyniosły te zorganizowane w latach 30-tych XX wieku. Wystawę zwiedziło ponad 35 tysięcy osób. Gościli tu ogrodnicy niemal z całej Europy, bowiem iłowska szkoła „hodowli” i uprawy była szeroko znana. Ostatnia wystawa odbyła się na przełomie sierpnia i września 1939 r. Pokazano wówczas 1000 odmian dalii reprezentowanych przez trzydzieści tysięcy roślin. Nic dziwnego, że Iłowę nazywano „Miastem dalii”.

W 2004 r. inż. Eugeniusz Pudełek założył w Iłowej dużą szkółkę krzewów ozdobnych, z przewagą różaneczników. Firma dynamicznie się rozwija i podtrzymuje dawne, chlubne tradycje ogrodnicze miasta.

stara pocztówka ze zdjęciem pałacu

Historia

 

Iłowa powstała w X wieku, jako osada leśna, na rozstajach szlaków handlowych prowadzących z Żagania do Zgorzelca i z Legnicy do Gubina. W roku 1000 przez okolicę Iłowej przechodził orszak cesarza niemieckiego Ottona III, zdążający na spotkanie z Bolesławem Chrobrym, by połączyć się i wspólnie udać na Zjazd Gnieźnieński. Za czasów panowania Piastów Śląskich miasto nie odgrywało większej roli politycznej. Natomiast w roku 1241, mieszkańcy brali udział w bitwie z Tatarami pod Legnicą.

W okresie rozbicia dzielnicowego Iłowa przeszła pod panowanie czeskie. W roku 1567, ówczesny właściciel, Baltazar Kotowicz, sprzedał miasto i okoliczne lasy, radcy czeskiemu Krzysztofowi von Schellendorf. W roku 1679 Iłowa uzyskała prawa miejskie i z tego okresu pochodzi aktualny herb miasta. Wszystkie elementy herbu wywodzą się z rodowego herbu Promnitzów, gdyż hrabia Baltazar von Promnitz z Żar, wykupił Iłowę i spowodował rozkwit miasta.

Pałac w Iłowej zbudowano w 1626 roku. Najpierw była to renesansowa, czterokondygnacyjna budowla z wieżą, którą rozbudowano o barokowe dwukondygnacyjne skrzydło. Obecnie służy mieszkańcom jako siedziba Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych.

W 1902 roku, właścicielem miasta został Friedrich von Hochberg. Przyczynił się do modernizacji pałacu i założenia parku w stylu angielskim, francuskim i japońskim. Do dzisiaj rosną tutaj liczne okazy wielowiekowych drzew, krzewów ozdobnych i rododendronów. Zachował się układ ścieżek, zatoka i wyspy. Hrabia był wielkim miłośnikiem psów różnych ras. Dla nich wybudował tor wyścigowy oraz założył cmentarz z licznymi epitafiami.

W 1939 roku w Iłowej odbyła się wystawa dalii. Oprócz tysiąca odmian kwiatów, zaprezentowano osiągnięcia ogrodnictwa jak i uprawy winorośli, brzoskwiń oraz innych owoców i warzyw.

Po zajęciu miasta pod koniec lutego 1945 roku, radzieckie władze wojskowe oddały władze administracyjną w ręce polskie. Z braku ludności wynikającego z działań wojennych Iłowa zaszeregowana została do miana wsi. Pierwszym polskim wójtem w Iłowej był Stefan Urbański, były robotnik przymusowy wracający z Niemiec. Po zakończeniu wojny do Iłowej przyłączona została wieś Saatz (obecna część Iłowej – Żaków) oraz wschodnia część wsi Charlottenhof (obecnie część miasta nosząca nazwę Karolinów). W latach 1946-1952 Iłowa znajdowała się na obszarze ówczesnego województwa wrocławskiego. Następnie od 1 lipca 1952, wraz z utworzeniem nowego województwa zielonogórskiego weszła w jego skład. W 1962 roku Iłowej przywrócono prawa miejskie i stała się ona 37. miastem województwa, do którego należała aż do podziału administracyjnego kraju z roku 1999, który wyłonił województwo lubuskie.

rynek miasta z lotu ptaka

Położenie

 

Iłowa położona jest w zachodniej części powiatu żagańskiego. Gminę zamieszkuje 6,9 tys. mieszkańców. Geograficznie gmina należy do Niziny Śląskiej, znajduje się wśród Borów Dolnośląskich, nad dopływami Bobru: Czerną Mała i Czerną Wielką.

Większymi miastami leżącymi w okolicy są odległy o 15 km Żagań oraz oddalona o ok. 60 km Zielona Góra.

Bardzo dobrą dostępność komunikacyjną zapewnia przebiegająca przez teren gminy autostrada A-18 oraz trasa kolejowa Zielona Góra – Żary – Węgliniec – Lubań.

Mieszkańcy

 

Gmina Iłowa zajmuje powierzchnię 153 km². Zamieszkuje ją 6,9 tys. mieszkańców (3571 kobiet oraz 3344 mężczyzn). W skład gminy wchodzi dziesięć sołectw: Borowe zamieszkałe przez 454 mieszkańców, Czerna – 387 mieszkańców, Czyżówek – 526 mieszkańców, Jankowa Żagańska – 439 mieszkańców, Klików – 92 mieszkańców, Konin Żagański – 690 mieszkańców, Kowalice – 36 mieszkańców, Szczepanów – 221 mieszkańców, Wilkowisko – 56 mieszkańców oraz Żaganiec – 98 mieszkańców.

Największe skupiska mieszkańców w Gminie Iłowa to osiedla mieszkaniowe: przy ul. Bolesława Chrobrego od nr 2 do nr 22, przy ul. Borowskiej od nr 3 do nr 12, przy ul. Hutniczej od nr 1 do nr 3A, przy ul. Ogrodowej do nr 16B do nr 16J, przy ul. Traugutta od nr 23 do nr 26C, przy ul. Nadrzecznej nr 11, 12, 45. Miejska część wsi Czyżówek od nr 55 do nr 87.